’t Dampend Hert

Ode aan ’t Dampend Hert

Een boot die past in onze historische vloot, recht doet aan de ambachten die we (onszelf) geleerd hebben en vooral kan varen daar waar de vletten vandaan komen en de zestienkwadraten niet kunnen komen, de (Wadden)zee…dat was het pakket van eisen waar onze zoektocht mee begon.

De praam die de Junioren hadden paste wel in de historische vloot, maar zeilde niet. De Manne Anne zeilde wel, maar bleef toch altijd een beetje de vreemde eend in de bijt. Het was een flinke zoektocht, maar ’t Dampend Hert is een alleskunner: ze zwerft de Waddenzee over, dient als pakboot en schuilplek tijdens zomerkampen, fungeert als oefenobject tijdens instructiedagen, sleept de vloot als de Kenau dat even niet kan en is het schip waar iedereen uitdaging in ziet.

Een platbodem, gebouwd naar het model van een zalmschouw. Van oorsprong scheepjes van 5,5 meter waar, je raadt het al, mee op de zalm werd gevist. ‘T Dampend Hert is met haar 11 meter en een kajuit wat groter en comfortabeler.
Na jaren verhuurd te zijn geweest, daarna verwaarloosd op een werf te hebben gelegen kwam ze na een barre, winterse overtocht in januari alles behalve ‘comfortabel’ bij ons aan: de gaffel was gebroken, de mast van kaal hout, de vlonders verrot, het zeil gescheurd en ook de (jonge) motor vertoonde kuren. Maar plannen, dromen en energie genoeg om weer een prachtig schip van haar te maken!

Hout, daar kunnen we mee werken. In de paar maanden die van die eerste winter over waren, was dat wat we onder handen namen. De mast en giek werden volledig gerestaureerd, de teakhouten vlonders opgeknapt om nog een aantal jaren mee te kunnen en de gaffel en deur zelfs met veel liefde helemaal nieuw gemaakt. En met de nodige reparaties aan het zeil was ze in mei al klaar voor haar eerste zeilavontuur!

Ze werd direct flink op de proef gesteld, met een spannende, nachtelijke tocht over het Markermeer, waarbij het Paard van Marken wel erg dichtbij kwam. Lagerwal op de dijk bleek ze niet tegen bestand, met een schouwspel van reddingsbrigade en bergers en vervolgens natte voeten tot gevolg. Dat was een flinke vuurdoop… Maar met vereende krachten was ze snel weer gerepareerd en kon ze anderhalve week later al weer op avontuur. Dat volgende tochtje, met storm op het IJselmeer, werd een relatietest in plaats van romantisch weekendje varen.

Op dat stormachtige IJselmeer heeft ze inmiddels de relatie van meer stellen op de proef gesteld: met gescheurd fok en inmiddels windstoten van 7 bft bleek de vluchthaven van Wijdenes zelfs voor een platbodem met maar 20 cm diepgang nauwelijks begaanbaar. En als eerste tochtje samen met eenzelfde wind van Harlingen naar Amsterdam was ook niet helemaal wat beiden zich er van voorgesteld hadden.

Maar ‘t Dampend Hert en haar bemanning trotseert alles. Geen reden om op het IJsselmeer te blijven dus. Ze zwerft ook regelmatig over het wad. Bijvoorbeeld na een 24-uurs zeiltocht van Haarlem naar Lauwersoog. Om vanaf daar in het ochtendgloren Noordpolderzijl in te varen, de kleinste zeehaven van Nederland die alleen een uur rondom hoog water via een heel smal geultje bereikbaar is. En de dag na dat idyllische tochtje met metershoge golven de Eems over te steken om ook het Duiste wad te verkennen. Om vervolgens onder de eilanden droogvallen op zoek naar mosselen, kokkerls en zeekraal.

Maar niet alleen weer & wind kan ze aan. Je kunt haar ook dobberend over de Kaag treffen en ze faciliteert menig huwelijksfeest van oud Havenleden. En natuurlijk gaat ze trouw ieder zomerkamp en instructieweekend mee als ons eigen ‘wachtscheepje’. Dat pakket van eisen waarmee de zoektocht begon, bleek helemaal niet onhaalbaar. Ze kan alles!

Door: Hanneke Luttikhuis en Derco Sportel